Mist

Maandagochtend, de trein terug naar het zuiden. Het was mistig, het zonlicht diffuus.
Hier en daar vonden de stralen toch ruimte om op het land te vallen zodat koeien, met
hun hoeven in grote plassen water in de wei, afwisselend in helgroen gras en in een paarlemoeren waas stonden. De trein trok erlangs, wei en waas en koeien stonden stil. Alsof het beeld nooit zou veranderen. Als een schilderij.

Bij Rotterdam was de mist verdwenen. Spiegelende kantoorramen, metaal, roodbruine bakstenen, vuil beton met graffiti. De donkerte van een tunnel, vliegtuigstrepen tussen een paar wolken.

Er waren nogal wat tunnels nodig om uit de stad te komen. In een tunnel is niets te zien als je er met een sneltreinvaart doorheen raast. In de open ruimte wel. Een zwerm vogels boven een omgeploegde akker in de volle zon. Hoopjes pompoenen, bij elkaar gelegd op het land; van een afstand leken het vleestomaten. De eeuwig bewegingloze reiger langs de sloot.

Twee vrachtboten passeerden elkaar op het Hollands Diep, doorkliefden het water, trokken pijlvormige voren in tegengestelde richtingen. Zwanen schitterden wit tussen de blikkerende golven. De horizon was verdwenen in de mist, water en lucht vloeiden bijna onzichtbaar in elkaar over.

Bomenrij in drassig landschap, bij Duivendrecht – Piet Mondriaan , 1905/06

Advertenties
Geplaatst in eigen werk, schrijven, zien | Tags: , , , ,

Zo veel manieren om in de problemen te komen

In mijn tuin zitten wijngaardslakken. Gisteren kropen ze (kruipen slakken? Ze sluipen, schuiven, glijden…)  over de schutting, ik had daar veel overhangende klimop weggesnoeid. Het viel me op dat zo’n slak behoorlijk behendig is in het nemen van obstakels.
Er was er een die op een stapeltje klinkers zat waar losse stenen en takken op lagen.
Een hindernisbaan zou je denken, maar een eitje voor die slak, met huis op z’n rug en al.

Een groter exemplaar was ergens naar onderweg met een lifter op zijn rug.
Op zijn huisje liep een mier heen en weer en af en toe leek hij eraf te willen, maar om de een of andere reden lukte dat niet. Telkens als hij bij de overgang van huisje naar slak kwam, ging hij terug. Hij bleef
op de slak zitten, zelfs als die misschien een andere kant op ging dan waar de mier naartoe wilde.

 Klik op de foto voor een vergroting. © Hennie van Lare

Zelf heb ik als middelbare scholier ook gelift nadat we uit Boxmeer verhuisd waren, daar was mijn school. Ik herinner me een auto waarbij de vloer aan de passagierskant bezaaid lag met lege bierblikjes, ik kon mijn voeten amper kwijt. En een auto waar ik níet instapte omdat er een schroevendraaier of ander puntig voorwerp uitviel toen de bestuurder de deur voor me opende. Hij drong erg aan, maar ik ging niet mee.
Een vriend van me kreeg vaak een lift van Waterhoofd, van wie gezegd werd dat hij alleen jongens meenam en soms per ongeluk hun been aanraakte. Ik herinner me dat Waterhoofd een keer doorreed in plaats van te stoppen voor M, die vervolgens twee sinaasappels uit zijn tas haalde en achter de auto aan gooide, die allang te ver weg was maar er waren wel veel andere auto’s op de weg. Ik werd kwaad op M en ging ergens anders staan.
De laatste keer dat ik naar school gelift ben is misschien geweest toen ik niet naar het eerste lesuur ging. Proefwerk wiskunde. De docent belde naar mijn ouders. Ze dachten allemaal dat ik niet op school was aangekomen. Was ik wel, ik zat in de “kelder”, het souterrain, onze plek waar geen leraar kwam.
Oplossing: ik kreeg voor de winter een busabonnement.

Mijn zoon is nu naar de kennismakingsmiddag op de middelbare school. Gelukkig wonen we er vlakbij. Net als zijn zus kan hij volgend jaar naar school kruipen, sluipen, schuiven of glijden, zo dichtbij is het.

Schrijfkickstarters:
Schrijf over problemen die je onderweg kunt krijgen als je ergens naartoe gaat.
Schrijf over een “easy ride”: je verwachtte problemen, maar kreeg ze niet.
Schrijf over wat je wilde, maar niet kreeg, en of het je toch iets opleverde.

Schrijftip:
Schrijven is problemen creëren. Laat je personage iets willen en maak het hem of haar vervolgens zo moeilijk mogelijk om dat te krijgen. Werp obstakels op. Haal een streep door slimme plannetjes. Schoffel de held die denkt dat hij alles onder controle heeft flink onderuit. En steek vooral geen helpende hand uit, biedt géén oplossing. Geloof me, hij wordt er beter van als hij de problemen zelf onder ogen moet zien. In ieder geval wordt je verhaal er beter van.

Geplaatst in eigen werk, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , , , , , ,

Pas op voor kruisdraad

au

Geplaatst in eigen werk, schrijven | Tags: ,

Zomerzon

Dit kettinggedicht ( renga) ontstond tijdens de laatste les van de cursus Stof tot schrijven.
Geïnspireerd door de lente schreven we eerst haiku, een Japanse dichtvorm.
We lazen De Zomermaan, een kettinggedicht van drie Japanse dichters uit de 17e eeuw.
Daarna schreef ieder zijn mooiste haiku bovenaan een leeg vel.
Elf keer schoven de elf vellen papier een plaatsje door, de dichters reageerden op elkaar.
Driftig op zoek naar de zon.

Geplaatst in cursisten, schrijven | Tags: , , , ,

Eros

Afbeelding | Geplaatst op door | Tags: ,

Telegram

O O
tante jo
op sterven
haasten!

kruis4_apegapen

Apegapen


Leestip:
       Kroniek van een aangekondigde dood
       Gabriel García Márquez kroniekvaneenaangekondigdedood

Geplaatst in eigen werk, schrijven | Tags: , ,

Horizontaal

Om een stiftgedicht te maken heb je niet veel nodig.
Een stift. En een tekst om weg te stiften.
Bijvoorbeeld uit een krant, tijdschrift, of je dagboek.
Kijk naar deze voorbeelden hoe dat eruit kan zien.

Een puzzelboekje met kruiswoordraadsels is ook heel geschikt.
Je kunt tussen de ingevulde woorden op zoek gaan naar een passende titel of afsluiter.

HORIZONTAAL
naar boven schat
gebod
van 5 tot 7
in beddengoed

kruiswoordraadsel3_ohrob

Oh Rob

Mary Tyler Moore als Laura: moeder, huisvrouw en vrouw van Rob in The Dick Van Dyke Show
Geplaatst in eigen werk, schrijven | Tags: , ,

Paklijstpoëzie

Sinds ongeveer anderhalf jaar werk ik bij Bibliotheek Midden-Brabant.
Een van de diensten van de Bibliotheek, is de mogelijkheid voor de klant om een boek te reserveren en daarna op te halen bij een van de vestigingen. Bijvoorbeeld omdat het alleen in een andere vestiging te leen is, of omdat het in de bibliotheek dichtbij huis is uitgeleend.

Bij de Bibliotheek worden de gereserveerde boeken verzameld door middel van paklijsten.
Met zo’n lijst loop je langs de kasten om alle gereserveerde materialen te verzamelen.
Vervolgens gaan de boeken op transport naar de verschillende vestigingen en worden ze daar in de reserveringskast klaargezet voor de klant.

Soms staan er op zo’n paklijst toevallig titels onder elkaar die samen een gedichtje vormen:

dirkje-bakkesjpgPure paklijstpoëzie!

 

Geplaatst in eigen werk, lezen, poëzie, schrijven, zien | Tags: , , ,

Anton Wachterprijs 2016

De shortlist van de Anton Wachterprijs 2016 is bekendgemaakt. Deze prijs wordt om de twee jaar uitgereikt aan een veelbelovende schrijver voor het beste literaire prozadebuut.

Voor 2016 zijn de genomineerden: Michael Bijnens met Cinderella; Bregje Hosftede met
De hemel boven Parijs; Rutger Pontzen met Nu ik; Roos van Rijswijk met Onheilig;
Inge Schilperoord met Muidhond; Lize Spit met Het smelt.

De prijs werd vernoemd naar een personage uit de romancyclus van Simon Vestdijk.
Begin oktober zal de winnaar worden bekendgemaakt.
De uitreiking van de Anton Wachterprijs vindt plaats op 12 november in Harlingen.

Update: De prijs is op 5 oktober toegekend aan Roos van Rijswijk voor de roman Onheilig.

Geplaatst in lezen | Tags: , , ,

Helikopter

libel-3Een grote libel landde van de week op mijn waslijn. Als ik te dichtbij kwam steeg ze even op en vloog dan weer naar een ander stukje van de lijn. Zittend op die draad, die gespannen is tussen de keuken en de schuur, leek ze een beetje op Phillipe Petit*, alleen deed die het zonder vleugels.
libel-5Dit jaar zagen we een paar keer de traumahelikopter landen bij het ziekenhuis. We waren er heel vaak, maandenlang, maar nu gelukkig niet meer.

De vorige week was ik met mijn zoon in de Oude Warande. Bij de vijver vloog een grote libel, nog groter dan in de tuin. We waren net terug uit Spanje. En ook daar op vakantie zag ik een felgekleurde libel, ze scheerde over het water en langs rietstengels en landde toen op een verweerd houten paaltje.

Voor mijn zoon was het de eerste keer in een vliegtuig. Voor mijn dochter de tweede keer, zij ging in april met school naar Polen. Haar broer en ik brachten haar naar het vliegveld in Eindhoven en ik deed de auto op de parkeerplaats dicht met de sleutel er nog in; het was een onrustige tijd, hun vader lag toen een maand in het ziekenhuis.

libel-2

libel-4In Spanje zagen we ’s nachts op het strand hoe de vliegtuigen een bocht maakten boven de bergen en dan achter elkaar over de kustlijn kwamen aanvliegen, het was heel mooi, die lichten over het golvende water waar de kinderen met hun blote benen in stonden, en het razende geluid dat de zee maakt, zelfs als ze er kalm uitziet.

 

libel-1*Op 7 augustus 1974 wandelde Philippe Petit over een koord tussen de Twin Towers. De twee hoogste torens van New York waren toen net gebouwd. Het is vandaag 15 jaar geleden dat de Twin Towers instortten door terroristische aanslagen met vliegtuigen.

Foto’s: Hennie van Lare. Klik op een foto voor een vergroting.
Liedje bij de titel: Helikopter door Tom, 3 jaar. Opname juli 1970.

Geplaatst in eigen werk, geschiedenis, schrijven, woord&beeld | Tags: , , , ,