Scriptplus Schrijfwedstrijd

Hoera! Met mijn verhaal Hier ben je heb ik een finaleplaats gehaald bij de Scriptplus Schrijfwedstrijd. Op 13 oktober wordt de winnaar bekendgemaakt bij boekhandel Scheltema in Amsterdam. Spannend!

Advertenties
Geplaatst in schrijven

Longlist Lowlands Schrijfwedstrijd!

Mijn verhaal  You can’t make an omelette without breaking eggs is geselecteerd voor de longlist van de Grote Lowlands Schrijfwedstrijd 2018.


Ik ben er erg blij mee!

In dit bericht van Lowlands lees je er meer over.

Geplaatst in eigen werk, schrijven | Tags: ,

Het cadeau

Met het verhaal “Het cadeau” doe ik mee met de Editio schrijfwedstrijd.

Hij vroeg voor zijn zestigste verjaardag een digitale camera. Nou ja, het was niet echt vragen. We waren het erover eens dat dat zijn verjaardagscadeau was, en hij ging ‘m zelf kopen, al een week voordat hij jarig was. Een Canon was het, ik weet niet welk type of zo, ik heb geen verstand van die dingen. Het was een compact toestelletje, maar toch behoorlijk prijzig. We vonden dat hij voor zo’n mijlpaal, je zestigste verjaardag, dat hij daarvoor best een keer uit de band mocht springen. Jezelf kietelen noemt zijn zus dat – ik vind dat een beetje een rare uitdrukking. Hoe dan ook. Jan was in de wolken met zijn Canon. Hij kwam ermee thuis en las meteen de gebruiksaanwijzing van voor tot achter. De eerste foto die hij maakte was van die gebruiksaanwijzing, hij hield het boekje in zijn linkerhand en maakte met zijn rechterhand de foto. Het doosje op tafel waar de camera in zat, staat er ook nog op.

De volgende dag maakte hij tijdens het ontbijt een foto van zijn bord. Er lag een halve geroosterde boterham met jam op, en kruimels. Ik zei, je maakt nu geen foto van mij hoor, want ik zat nog in mijn ochtendjas met ongekamde haren. …

Wil je het hele verhaal lezen? Ga naar https://mijn.editio.nl/schrijfwedstrijd/het-cadeau/

Geplaatst in eigen werk, schrijven | Tags: , , , , ,

Mist

Maandagochtend, de trein terug naar het zuiden. Het was mistig, het zonlicht diffuus.
Hier en daar vonden de stralen toch ruimte om op het land te vallen zodat koeien, met
hun hoeven in grote plassen water in de wei, afwisselend in helgroen gras en in een paarlemoeren waas stonden. De trein trok erlangs, wei en waas en koeien stonden stil. Alsof het beeld nooit zou veranderen. Als een schilderij.

Bij Rotterdam was de mist verdwenen. Spiegelende kantoorramen, metaal, roodbruine bakstenen, vuil beton met graffiti. De donkerte van een tunnel, vliegtuigstrepen tussen een paar wolken.

Er waren nogal wat tunnels nodig om uit de stad te komen. In een tunnel is niets te zien als je er met een sneltreinvaart doorheen raast. In de open ruimte wel. Een zwerm vogels boven een omgeploegde akker in de volle zon. Hoopjes pompoenen, bij elkaar gelegd op het land; van een afstand leken het vleestomaten. De eeuwig bewegingloze reiger langs de sloot.

Twee vrachtboten passeerden elkaar op het Hollands Diep, doorkliefden het water, trokken pijlvormige voren in tegengestelde richtingen. Zwanen schitterden wit tussen de blikkerende golven. De horizon was verdwenen in de mist, water en lucht vloeiden bijna onzichtbaar in elkaar over.

Bomenrij in drassig landschap, bij Duivendrecht – Piet Mondriaan , 1905/06

Geplaatst in eigen werk, schrijven, zien | Tags: , , , ,

Zo veel manieren om in de problemen te komen

In mijn tuin zitten wijngaardslakken. Gisteren kropen ze (kruipen slakken? Ze sluipen, schuiven, glijden…)  over de schutting, ik had daar veel overhangende klimop weggesnoeid. Het viel me op dat zo’n slak behoorlijk behendig is in het nemen van obstakels.
Er was er een die op een stapeltje klinkers zat waar losse stenen en takken op lagen.
Een hindernisbaan zou je denken, maar een eitje voor die slak, met huis op z’n rug en al.

Een groter exemplaar was ergens naar onderweg met een lifter op zijn rug.
Op zijn huisje liep een mier heen en weer en af en toe leek hij eraf te willen, maar om de een of andere reden lukte dat niet. Telkens als hij bij de overgang van huisje naar slak kwam, ging hij terug. Hij bleef
op de slak zitten, zelfs als die misschien een andere kant op ging dan waar de mier naartoe wilde.

 Klik op de foto voor een vergroting. © Hennie van Lare

Zelf heb ik als middelbare scholier ook gelift nadat we uit Boxmeer verhuisd waren, daar was mijn school. Ik herinner me een auto waarbij de vloer aan de passagierskant bezaaid lag met lege bierblikjes, ik kon mijn voeten amper kwijt. En een auto waar ik níet instapte omdat er een schroevendraaier of ander puntig voorwerp uitviel toen de bestuurder de deur voor me opende. Hij drong erg aan, maar ik ging niet mee.
Een vriend van me kreeg vaak een lift van Waterhoofd, van wie gezegd werd dat hij alleen jongens meenam en soms per ongeluk hun been aanraakte. Ik herinner me dat Waterhoofd een keer doorreed in plaats van te stoppen voor M, die vervolgens twee sinaasappels uit zijn tas haalde en achter de auto aan gooide, die allang te ver weg was maar er waren wel veel andere auto’s op de weg. Ik werd kwaad op M en ging ergens anders staan.
De laatste keer dat ik naar school gelift ben is misschien geweest toen ik niet naar het eerste lesuur ging. Proefwerk wiskunde. De docent belde naar mijn ouders. Ze dachten allemaal dat ik niet op school was aangekomen. Was ik wel, ik zat in de “kelder”, het souterrain, onze plek waar geen leraar kwam.
Oplossing: ik kreeg voor de winter een busabonnement.

Mijn zoon is nu naar de kennismakingsmiddag op de middelbare school. Gelukkig wonen we er vlakbij. Net als zijn zus kan hij volgend jaar naar school kruipen, sluipen, schuiven of glijden, zo dichtbij is het.

Schrijfkickstarters:
Schrijf over problemen die je onderweg kunt krijgen als je ergens naartoe gaat.
Schrijf over een “easy ride”: je verwachtte problemen, maar kreeg ze niet.
Schrijf over wat je wilde, maar niet kreeg, en of het je toch iets opleverde.

Schrijftip:
Schrijven is problemen creëren. Laat je personage iets willen en maak het hem of haar vervolgens zo moeilijk mogelijk om dat te krijgen. Werp obstakels op. Haal een streep door slimme plannetjes. Schoffel de held die denkt dat hij alles onder controle heeft flink onderuit. En steek vooral geen helpende hand uit, biedt géén oplossing. Geloof me, hij wordt er beter van als hij de problemen zelf onder ogen moet zien. In ieder geval wordt je verhaal er beter van.

Geplaatst in eigen werk, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , , , , , ,

Anton Wachterprijs 2016

De shortlist van de Anton Wachterprijs 2016 is bekendgemaakt. Deze prijs wordt om de twee jaar uitgereikt aan een veelbelovende schrijver voor het beste literaire prozadebuut.

Voor 2016 zijn de genomineerden: Michael Bijnens met Cinderella; Bregje Hosftede met
De hemel boven Parijs; Rutger Pontzen met Nu ik; Roos van Rijswijk met Onheilig;
Inge Schilperoord met Muidhond; Lize Spit met Het smelt.

De prijs werd vernoemd naar een personage uit de romancyclus van Simon Vestdijk.
Begin oktober zal de winnaar worden bekendgemaakt.
De uitreiking van de Anton Wachterprijs vindt plaats op 12 november in Harlingen.

Update: De prijs is op 5 oktober toegekend aan Roos van Rijswijk voor de roman Onheilig.

Geplaatst in lezen | Tags: , , ,

Helikopter

libel-3Een grote libel landde van de week op mijn waslijn. Als ik te dichtbij kwam steeg ze even op en vloog dan weer naar een ander stukje van de lijn. Zittend op die draad, die gespannen is tussen de keuken en de schuur, leek ze een beetje op Phillipe Petit*, alleen deed die het zonder vleugels.
libel-5Dit jaar zagen we een paar keer de traumahelikopter landen bij het ziekenhuis. We waren er heel vaak, maandenlang, maar nu gelukkig niet meer.

De vorige week was ik met mijn zoon in de Oude Warande. Bij de vijver vloog een grote libel, nog groter dan in de tuin. We waren net terug uit Spanje. En ook daar op vakantie zag ik een felgekleurde libel, ze scheerde over het water en langs rietstengels en landde toen op een verweerd houten paaltje.

Voor mijn zoon was het de eerste keer in een vliegtuig. Voor mijn dochter de tweede keer, zij ging in april met school naar Polen. Haar broer en ik brachten haar naar het vliegveld in Eindhoven en ik deed de auto op de parkeerplaats dicht met de sleutel er nog in; het was een onrustige tijd, hun vader lag toen een maand in het ziekenhuis.

libel-2

libel-4In Spanje zagen we ’s nachts op het strand hoe de vliegtuigen een bocht maakten boven de bergen en dan achter elkaar over de kustlijn kwamen aanvliegen, het was heel mooi, die lichten over het golvende water waar de kinderen met hun blote benen in stonden, en het razende geluid dat de zee maakt, zelfs als ze er kalm uitziet.

 

libel-1*Op 7 augustus 1974 wandelde Philippe Petit over een koord tussen de Twin Towers. De twee hoogste torens van New York waren toen net gebouwd. Het is vandaag 15 jaar geleden dat de Twin Towers instortten door terroristische aanslagen met vliegtuigen.

Foto’s: Hennie van Lare. Klik op een foto voor een vergroting.
Liedje bij de titel: Helikopter door Tom, 3 jaar. Opname juli 1970.

Geplaatst in eigen werk, geschiedenis, schrijven, woord&beeld | Tags: , , , ,

Vers cursusnieuws!

Vanaf september kun je weer met een nieuwe cursus Stof tot schrijven meedoen.
Een reeks verse en verrassende lessen In Tilburg en Oisterwijk.
Waar het mogelijk is maken we gebruik van de aanwezigheid van de bibliotheek.
Duik tussen de boeken en maak een stapelgedicht!

Dit is alles

© Hennie van Lare

Geplaatst in schrijven, woord&beeld | Tags: , , , , , ,

Jonge sla

Vandaag is het drie jaar geleden dat Rutger Kopland overleed.
Zijn bekendste gedicht is Jonge sla:

 

Jonge sla

Alles kan ik verdragen,
het verdorren van bonen,
stervende bloemen, het hoekje
aardappelen kan ik met droge ogen
zien rooien, daar ben ik
werkelijk hard in.

Maar jonge sla in september,
net geplant, slap nog,
in vochtige bedjes, nee.

 

Als je een gedicht vaker leest, ontdek je vaak meerdere lagen.
Volgens Kopland is de betekenis van een gedicht dat wat de lezer er zelf uit haalt.
Waar gaat dit gedicht volgens jou over?

jonge sla
In mijn tuin staat de sla bij gebrek aan een bedje in een bloembak.
Geplaatst in geschiedenis, lezen, poëzie | Tags: , , ,

Papier in de hoofdrol

In het Gorcums Museum is momenteel een mooie expositie over papierkunst te zien.
Het gebruikte materiaal is papier,
tot fantastische  vormen verwerkt en bewerkt.
Zoals bij de sculptu
ren van Boukje Voet en Peter Bes:

De gedaanteverwisselingThe Crossing

 

 

 

 

 

 

 

Op de eerste verdieping is de tentoonstellingspiekbriefjes
Het geheim van papier te zien.
Met spannende spiekbriefjes ter inspiratie voor wie nu in de proefwerkweek zit…

(Voor een vergroting klik je op de foto’s.)

Meer info: http://www.gorcumsmuseum.nl/tentoonstellingen/402-papier-in-de-hoofdrol.

Foto’s © Hennie van Lare
Geplaatst in zien | Tags: ,