Maart en mij

Ik heb in februari toch nog maar een keer nieuwe vetbollen gekocht.
Ze hangen in de ranonkelstruik langs de schutting, de mussen snoepen er gretig van.
De takken van die struik zitten inmiddels weer vol met gele knopjes, en over de grasveldjes in de buurt liggen al weer enkele weken gele en paarse tapijten van krokus.
Het wordt weer lente.

You must believe in spring, zingt Tony Bennett.

Alan & Marilyn Bergman schreven de tekst.
(Klik onder de video op “meer weergeven” voor de tekst en meer informatie.)

Ted van Lieshout maakte er een vrije bewerking van:

Begrijpt het water hoe het komt dat het bevriest,
waarom wat helder was doorzichtigheid verliest?
Je weet: het marmergrijs
is maar een dak van ijs
voor scholen vis op reis.
Je moet dat blijven zien.

Begrijpt het gras het dikke dek van verse sneeuw?
Is het jaloers op stempelvoetjes van de spreeuw?
Dat witte is maar schijn,
gras zal steeds groener zijn
op andermans terrein.
Je moet dat blijven zien.

Begrijpt je hart de kilte niet die binnenwaait?
Hoe kan het slapen als het eeuwig wordt geaaid?
De tranen die je liet
smolten de pegels niet,
maar als je bloesem ziet
dan is de vorst voorbij.
Je moet dat zien in maart en mij.

Schrijfkickstarters:
Schrijf over je tuin.
Schrijf een vrije vertaling van een anderstalig lied.
Schrijf in vergelijkingen, zoals bloesem en een nieuw begin  (spring and love).

Geplaatst in poëzie, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , , , , ,

Post!

Bij het Kunstencentrum Waalwijk leek het wel een beetje feest. Drie weken lang lazen we verhalen uit De verjaardag van de eekhoorn en andere dieren (van Toon Tellegen).
De kinderen van de kunstclub maakten vrolijke post, het werden uitnodigingen voor een verjaardagsfeest. En niet zomaar een verjaardagsfeest, nee: de dolfijn, de hond, de pissenbed en de sabeltandtijger waren jarig! Ze verzonnen nog veel meer dieren die jarig waren, en ook dieren die uitgenodigd werden.
In de brieven schreven ze alles wat de genodigde moest weten voor het feest, bijvoorbeeld:

Beste boskat,
kom je op mijn verjaardag

het is vrijdag

we eten heel lekker
hoop ik

kom je met een groot cadeau

en neem wat lekkers mee
en ook een picknickmand
en als je dat niet hebt dan maakt dat niet uit
want ik heb het ook aan de anderen gevraagd

ik trakteer op koekjes
Gr. Vleermui
s

of
Liefs, Konijn

De uitnodigingen stopten ze in een zelfgemaakte envelop, en ook de postzegels ontwierpen de kinderen zelf. Het adres kwam op de voorkant, de uitnodiging voor de dolfijn ging naar de Indische Ocelaan.

Daarna schreven ze verlanglijsten van de dieren en tekenden ze taarten, cadeaus en andere feestelijkheden.

enveloppenuitnodigingen

postzegels postzegels ontwerpen                  post

verlanglijstje voor lieveheersbeestje

Geplaatst in cursisten, lezen, schrijven | Tags: , , , , , , , ,

Lucht en water

Ik zat in de trein. Het grasland was drassig, wilde eenden en ganzen en twee zwanen snebbelden in de plassen. Er lagen een stuk of vijf schapen met mooie gekrulde horens.
Het hockeyveld was leeg, het fietspad was nat. Hoe verder ik naar het zuiden reisde, hoe grijzer de plukken wolk die door de lucht joegen.

De avond ervoor ging ik naar Mr. Turner, de film over de schilder William Turner.
De film begint met Hollandse luchten, een molen, een sloot, een dijk en twee vrouwen met witte mutsjes. De scènes daarna schetsen een beeld van de omgangsvormen van die tijd, halverwege de negentiende eeuw, en van Turners omgang met de mensen in zijn omgeving. Van zijn contacten met kopers en met collega’s bij de Koninklijke Academie. Van zijn horkerigheid in (sommige) relaties met vrouwen, en de verwaarlozing van zijn kinderen. De focus ligt vooral op Turners karakter, en dat wordt dik aangezet. In het begin van de film koopt Turners vader een varkenskop voor bij de maaltijd. Vader was vroeger barbier. Hij scheert de haren van de varkenssnuit en in de volgende scène scheert hij zijn zoon, die gedurende de hele film varkensgeluiden maakt; ik denk dat hij meer knort dan tekst uitspreekt. Ik had in de film graag meer gezien van zijn werk, de schilderijen en schetsen.

Dat bedacht ik in de trein, en toen ik naar buiten keek was het Hollands Diep weer mooi als altijd, en weer anders, het had zo veel tinten grijs dat ik ze niet in een getal kon vangen.

Schrijfkickstarters:
Schrijf over omgangsvormen.
Schrijf over beeldvorming.
Schrijf over de lucht.

https://i1.wp.com/www.turnercontemporary.org/blog/wp-content/uploads/2012/01/JMW-Turner-Snow-Storm-Steam-Boat-off-a-Harbours-Mouth-exhibited-1842-crop.jpg

Snow Storm – Steam-Boat Off A Harbours Mouth, William Turner, ca. 1842

Geplaatst in eigen werk, schrijfkickstarters, schrijven, zien | Tags: , , , , ,

Schrijfvakantie in 2015

Tijdens de voorjaarsvakantie van 2015 kun je deelnemen aan een inspirerende schrijfweek. Het thema is Levensverhalen: autobiografisch schrijven.
Op Morgenrood krijgen we de ruimte om te schrijven, te lezen en te delen.
Het Natuurvriendenhuis ligt middenin de Oisterwijkse bossen, de schrijfvakantie is dus ook heerlijk te combineren met wandelen en fietsen.
Update 24 januari: Deze schrijfweek is vanwege te weinig aanmeldingen afgelast.

Foto’s: Hennie van Lare
Geplaatst in schrijven, workshops | Tags: , , , , , ,

Vlanglijsje

November: tijd voor verlanglijstjes. Alvast maar van iedereen want we zijn de komende tijd allemáál jarig. Alleen Sinterklaas opeens niet meer. Tot mijn surprise hoef ik het verhaal niet meer uit de doeken te doen. Zoals bij wel meer gevoelige onderwerpen kun je als ouder behoorlijk achter de feiten aanlopen.
– Ik weet het toch al.
– Oh… Wát weet je dan precies?
Nou ja, alles dus. Alleen wist ík dat dan weer niet.brooddeegpoppetje

Op mijn verlanglijstje staan kleine brooddeegdingetjes of andere kunstwerkjes die kunnen hangen. In het kleinste kamertje is al een permanente expositie ingericht van de knutselwerkjes die ik door de jaren heen van mijn kinderen gekregen heb. Ik heb alvast de kalender zo opgehangen dat er toch weer een stukje muur vrij is. (Met dat lege stuk muur op de wc hoop ik dat ze inzien dat ze me dat dus echt niet kunnen weigeren.)

Mijn dochter was nog heel jong toen ze dit prachtige verlanglijstje maakte:
meekup, lipstift, naagollak, greetzgap, veren, grosgaatzu, ringne, taw, verev, zagtliefknufohontjen
(make-up, lippenstift, nagellak, gereedschap, veren, rolschaatsen, ringen, touw, verf, zacht lief knuffelhondje)

Schrijfkickstarters:
Schrijf over een geheim.
Schrijf over een verrassing.
Schrijf over je wensen en verlangens.

Geplaatst in eigen werk, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , , , , ,

Toyotootje (3)

Ach, mijn Toyotootje…Toyotootje
Drie weken geleden heeft iemand weer geprobeerd om hem open te breken, om hem te stelen dus, want er valt niets uit te halen behalve een gele hes, een spons en een raamwisser. Het slot is er aan de passagierskant uitgeboord. Verder niks. Misschien ontdekte de dief dat er een slot om de versnellingpook lag en gaf hij het op. Dan werkt dat slot in ieder geval: ik heb het erin laten zetten nadat ik hem in de haven van Antwerpen had opgehaald, dat was na de vorige, geslaagde poging tot diefstal. Nu kan de passagiersdeur niet meer van buiten geopend worden, alleen van binnenuit.
Ik laat het maar zo.

Op dinsdagavond moet ik naar Oisterwijk. Ik manoeuvreer heen en weer om mijn autootje tussen de andere auto’s uit te krijgen. Achter me staat een grotere auto behoorlijk dichtbij, en vlak voor me staat een hele grote auto op de stoep, op het kleine stukje stoep bij de poort, waar je met je fiets in en uit kan en waar je je container klaar kan zetten voor de vuilnismannen, tenminste als die auto er niet staat. Die moet blijkbaar daar staan, op die tweeënhalve meter stoep, en niet gewoon op de parkeerstrook ervoor of erachter of aan de overkant, aan beide kanten kan geparkeerd worden over de hele lengte van de straat.
Die auto kan niet naar voren rijden om eruit te komen, want daar staat een lantaarnpaal, dus hij moet wel achteruit. En daar staat regelmatig mijn autootje. Enkele maanden geleden zag ik opeens een flinke deuk middenin mijn nummerbord. Zeg maar ter hoogte van de trekhaak van die auto die op de stoep staat en alleen achteruit eruit kan rijden.
Ik beweeg op sluipsnelheid heen en weer tot ik eruit ben, en keer in de straat om in de andere richting weg te rijden. Ik kom niet ver, want een vrouw komt briesend uit een huis op me af en nu zie ik ook haar buurman voor zijn deur tjongejonge hoofdschudden.
− Nou doedde ut weer!
Ik draai mijn raampje open en vraag wat er aan de hand is.
− Ge doet ut weer! Gij rijdt tegen mijn auto aan! Ik zag um op en neer gaan!
− Nee toch? zeg ik oprecht verbaasd. (Als ik een auto geraakt had, had ik het gevoeld, denk ik met enige twijfel erachteraan. Ik zag ook niks op en neer gaan in mijn achteruitkijkspiegel. En zo bedenk ik nog een paar dingen.)
− Ja, das nou de zovveulste keer. Dè doedde altij!
− Ik heb er echt niks van gemerkt, maar ik kom even kijken, zeg ik (Altijd? Nee toch? denk ik), en ik rijd achteruit tot haar auto. Dat is blijkbaar overbodig, want ze heeft helemaal niet de neiging om haar auto te inspecteren op schade. Ik begin te vermoeden dat het probleem meer in de persoonlijke sfeer ligt; heeft ze niets tegen mij, dan toch op z’n minst tegen mijn autootje. Ze blijft met een woeste blik in haar ogen haar grieven door mijn geopende raampje naar binnen spugen.
− Wij zijn zuinig op onze auto! (Zie je wel: ze moet mijn oude Toyotootje niet!)
− U hoeft niet op zo’n toon tegen mij te praten, zeg ik. Ik heb naar u geluisterd en ik heb naar uw auto gekeken. Wat wilt u nou van mij?
− Gij moet fatsoenlijk parkeren!
(Parkeren? Ik hoor in gedachten mijn zoon zuchten als ik nog drie keer op en neer steek om hem echt netjes naast de stoeprand te zetten, al valt mijn auto in de breedte in het niet bij al die andere auto’s.)
Ik draai mijn raampje omhoog en rijd weg.

Een paar dagen later is mijn nummerbord zo verkreukeld dat ik me afvraag of het volgens de wet nog wel voldoende leesbaar is. (Het is jammer dat ik niet te hard rijd, want dan zouden ze me niet kunnen traceren als ik geflitst wordt. Of zou ik daarvoor eerst een paar keer met de achterkant tegen die trekhaak moeten gaan, zodat ook dat nummerbord in een deuk ligt?)

Schrijfkickstarters:
Schrijf in een dialect (bij voorkeur als je er beter in bent dan ik).
Schrijf over mijn en dijn.
Schrijf over je buurt.

Geplaatst in eigen werk, schrijven | Tags: , , , ,

Drie is te veel

Ik moest de hele tijd niezen en ik had ook jeuk en toen zei de dokter dat ik allergisch was en toen zei mama de poezen moeten weg we gaan een goed tehuis voor ze zoeken.
Van mij mogen Mees en Merel dan ook wel mee want die zijn behoorlijk vervelend want altijd als ik zit te spelen dan pakken ze altijd alles af, mama zegt dat komt omdat ze nog maar drie zijn. Drie is echt stom want eerst was er alleen maar ik maar nu zijn er dus drie en dat is echt te veel. Het is wel jammer van de poezen maar ja ik ben toch allergisch.

HondKatBroerZus                                           (Tilburgse Koerier, 28 augustus 2014)

Schrijfkickstarters:
Schrijf een monoloog vanuit het perspectief van een kind.
Schrijf over een probleem en bedenk een originele oplossing.
Schrijf naar aanleiding van een advertentie in het lokale sufferdje.

Geplaatst in eigen werk, schrijfkickstarters, schrijven, sufferdje | Tags: , , ,

De reünie

Over twee weken zie ik een groep middelbare-schoolvrienden weer. Er is een vijfjaarlijkse reünie voor alle oud-leerlingen van de hele school die avond, en wij hebben van tevoren met de vriendengroep afgesproken. De laatste keer dat we met z’n allen bij elkaar kwamen is tien jaar geleden.
Gisteren waren mijn neef en nicht op bezoek in Den Haag. T. leidde ons door de stad en vertelde over de geschiedenis van plekken en gebouwen. Dat deed hij ook een maand geleden toen zíjn neven en nichten op bezoek waren. De gelegenheid was toen de honderdste geboortedag van zijn vader; een nieuwe traditie die door die familie in het leven is geroepen. Als iemands vader of moeder uit die tak van de familie honderd jaar zou zijn  geworden, komen de neven en nichten bij elkaar voor een reünie.
Ik zag een keer op televisie dat twee broers elkaar na heel lange tijd voor het eerst weer zagen,  zestig jaar had ertussen gezeten. Zij behoorden tot de weinige mensen die door de Noord-Koreaanse regering geselecteerd waren om hun familie uit Zuid-Korea te mogen ontmoeten. Het was heel treurig, na een paar dagen moesten ze weer afscheid nemen en ze wisten dat het de laatste keer was.

Schrijfkickstarters:
Schrijf over een fictieve groep mensen die elkaar na jaren weer zien op een reünie.
Schrijf over een zelfverzonnen gebeurtenis die ooit op een bestaande plek gebeurde.
Schrijf vanuit het perspectief van iemand die honderd jaar is.

Geplaatst in eigen werk, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , , , , ,

Strek je nek!

Of knuffel een boom (zoals de koala).
Of gaap met je tong eruit (zoals de tijger).
Want zo worden dieren wakker, volgens kinderen uit groep 2, 3 en 4 van de Kikkenduut.
Deze kinderen uit Oisterwijk volgden vandaag allerlei creatieve workshops bij De Krekul.
Ze maakten bijvoorbeeld deze mooie poster, met hun eigen tekst en tekeningen.

Kikkenduut.1 480x640Werk in uitvoering, door:  Nanna, Wies, Merle, Robine,
Kacper, Gijs, Lynn, Fardau, Suzanne, Guusje, Loet, Jada.

Kikkenduut.2 640x480 Kikkenduut.3 500x542

Foto’s: Carolien Bouwmans                                               Klik op een foto voor een vergroting.
  
Geplaatst in workshops | Tags: , , ,

de steen op de zucht van de hond

Gisteren overleed op 91-jarige leeftijd de dichter Gerrit Kouwenaar.
Bekijk dit filmpje waarin hij zelf het gedicht in de boomgaard voorleest.

http://youtu.be/Eqdecl2cFxA

Je kunt het nog eens beluisteren, en nog eens.
Je hoort en ziet steeds meer.
De krekels en de roepende uil die meedoen.
De hoorbare ademhaling van Kouwenaar.
Ik moet erbij denken aan schilderijen van Chagall.
En aan een hond die op een steen leek.
Ik zag hem in 1994 in Serinyà, Spanje.

hond in Serinyà_cut
(Klik op de foto voor een vergroting.)
Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , ,