Schrijven in de zomer

Als je graag schrijft, schrijf dan ook in de zomer!
Laat je door je vakantie niet tegenhouden. Schrijven kun je altijd en overal.
Je hebt alleen pen en papier nodig, desnoods een kassabon of een bierviltje.
Maar handiger is het om een klein boekje bij je te hebben. Voor een paar dubbeltjes koop je bij de zogenaamde discount warenhuizen kleine notitieboekjes, zelfs in zakformaat.

Schrijfkickstarter:
Schrijf over wat je voelt op je huid, op je tong, onder je voeten.
Schrijf op verschillende plekken: in een bos, op een station, op een terras.
Schrijf over jezelf, in de zomer, op een bepaalde plaats en tijd — beschrijf dat ene moment.

 

ZELFPORTRET  (Ik op 4 juli 2011 rond kwart voor zeven)

Ik zweeg over de schittering
van zonlicht
op de bolle zeerug

Als een natte vingertop
tussen chocoladehageltjes
likte ik je woorden op

Ik smolt op het terras van Pier 32

 

Tip: Lees veel goede boeken!

flickr foto: Book Worm, Craig Sunter (CC BY-ND 2.0)

(ZELFPORTRET © Hennie van Lare)
Geplaatst in eigen werk, lezen, poëzie, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , , , ,

Vreemde vogels in de tuin

Van de week had de kat van de buren een musje te pakken. We zagen het toen we het gangetje achter de poort in liepen, T. was met de fiets. Ik joeg de kat weg en het musje vloog laag over de grond naar ons toe en ging op T.’s schoen zitten. Daarna vloog hij door de poort de tuin in. Ik kon hem niet meer vinden, hij zal wel meteen verder gevlogen zijn over de schuttingen, misschien wel het dak op.
Later die dag stierf het van de mussen op de daken in de buurt. Ze maakten veel kabaal. Volgens mij waren ze verontwaardigd tekeer aan het gaan over de kat, er zaten ook mussen in de boom van de buurvrouw.
Er zitten hier veel vogels in de tuin. Ik zag een keer in een winter met veel sneeuw een pimpelmeesje, het zag er fantastisch uit, op een betonnen staander van de schutting landde dat meesje en hij bewoog daar heel druk op dat kleine vierkante plateautje, waardoor de sneeuw die erop lag om hem heen spetterde en stoof – zou hij daar nou lol in gehad hebben, om sneeuw om zich heen te gooien?
Het heeft een aantal winters veel gesneeuwd. Dat was mooi.
Nu is het zomer en is er voetbal.

muts
© Foto: Hennie van Lare

Schrijfkickstarters:
Schrijf over een redding die je ooit verricht hebt.
Schrijf over het betere gooi-en-smijtwerk.
Schrijf over buiten spelen.

Geplaatst in eigen werk, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , ,

Blub

Blubdat blauw, zei ze
dat blauw vind ik zo hemels!
ze dacht aan een zwaluw in de lucht
aan tien zwaluwen
zucht

hij zag het meer als
waterblauw
hij dacht aan heek
en kabeljauw
aan vinnen en aan schub

(Klik op de foto voor een vergroting!)

© tekst en foto: Hennie van Lare

 

Geplaatst in eigen werk, poëzie, zien | Tags: , , ,

Zomerse zondag

De Krekul heeft de zomer in de bol!
Daarom kun je op zondag 18 mei meedoen met heel veel verschillende workshops.

‘s Middags geef ik een schrijfworkshopZomerse Zondag Krekul
Oosterse dichtvormen.
De zon komt op in het oosten, dus gaan we aan de slag met verschillende dichtvormen die hun oorsprong hebben in Azië.
We beginnen in Japan, met Haiku:
een kort gedicht van drie regels met een seizoen als thema.
Daarna schrijven we Renga: een Japans kettinggedicht. Laat je inspireren door de woorden die je krijgt en voeg je eigen regels toe aan de ketting.
We sluiten af met een Pantoum, ook wel Tibetaans gedicht of Maleis vers genoemd. Bij al deze dichtvormen kun je lekker vlot doorschrijven en werk je niet met rijm.
Je hebt dus niet veel “bagage” nodig.
Ga mee op reis!
De Krekuls worden wakker
Vroege vogels tussen 6 en 12 jaar kunnen ‘s morgens al meedoen met de workshop
De Krekuls worden wakker.
Samen bedenken we hoe de dieren in het bos wakker worden. Welke wilde dieren kun je allemaal verzinnen? Welke geluiden maken ze, en wat zien ze als ze hun ogen open doen?
Je bedenkt mooie zinnen en maakt er een gedicht van. De grommende, gapende, gekke dieren teken je erbij.
Hang je eigen poster met gedicht en tekeningen thuis boven je bed, dan word je voortaan heel vrolijk wakker!

Inschrijven voor de workshops kan via De Krekul.
Locatie: Oisterwijk.

Klik op de foto voor een vergroting.

Geplaatst in cursisten, poëzie, schrijven | Tags: , , , , , , ,

Ei variaties

We fietsten van Den Haag naar Leiden langs de Vliet. Het water stond hoog tegen de boord, kabbelde rustig, maar als er een boot langs voer klotsten de aanrollende golven harder tegen de oever. Een meerkoet stond op de rand in het gras met zijn grote lobbige poten, hij keek naar het water en wachtte tot de boot voorbij was.
Aan de andere kant van de dijk zag ik een fazant, een mannetje, en kilometers verder een mannetje en een vrouwtje. In de weilanden foerageerden nijlganzen, er liep een kievit tussendoor en in de bocht van een sloot zat een grote blauwe reiger.

Op de terugweg zat de reiger er nog. Er vloog een kievit heel mooi door de lucht, hij buitelde. Nijlganzen waren nu overal, ook langs de oever van de Vliet waar de meerkoeten in dobberden. De fazanten zaten op ongeveer dezelfde plekken als eerst. Een vader met zijn dochter was van de fiets gestapt om er een foto van te maken. Ik had mijn camera ook bij me, maar haalde hem de hele tocht niet uit de tas. Zelfs niet voor de ooievaar op het nest op de hoge paal die midden in een weiland stond. Ik herinnerde me dat toen ik twaalf was, in een programma van school-tv verteld werd dat er nog maar tien ooievaarsparen in heel Nederland waren. Dat vertelde ik T. terwijl we naar huis fietsten.

Thuis werkte ik verder aan een workshop voor bibliotheekmedewerkers. Wie donderdag meedoet met die workshop gaat een gedicht bij het nieuws schrijven.  Dat dat leuk kan zijn, lees je in De eerste ei variaties van K. Michel.

© foto’s: Hennie van Lare
Geplaatst in eigen werk, poëzie, schrijven | Tags: , , , , , , ,

Horen, zien en sms’en

Er zaten twee vrouwen uit Noord-Holland in de trein, ze reisden naar het zuiden. Een van de twee vertelde dat ze naar iemand had gebeld die de telefoon opnam in Rome. Ze was tijdens dat gesprek iets vergeten te vragen. ‘Dan bellen we toch nog even’, zei de andere vrouw. ‘Dan moeten we helemaal naar Rome bellen!’, reageerde de eerste verontwaardigd. De ander praatte verder over de tussenstops tijdens de reis, de wachttijden en of ze tijd hadden om ergens koffie te halen. Haar reisgenote zei dat ze aan een kant bijna niks hoorde, en dat ze vanochtend met de wekker moest opstaan. Toen ze wakker werd hoorde ze een heel zachte piep, ze dacht: wat hoor ik nou, want ze sliep altijd op haar goede oor.
De trein reed over het Hollandsch Diep en aan de overkant stond een fazant tegen de helling van de dijk. Hij strekte zijn hals, hij hoorde iets. De trein reed door, aan de andere kant van de dijk liepen een man en een vrouw over een pad omhoog. Ze waren vlakbij elkaar, de mensen en de fazant, maar ze zagen elkaar niet.
Ik sms’te T. dat ik een boek had laten liggen, op het stapeltje op het bijzettafeltje naast de bank.

Schrijfkickstarters:
Schrijf over iets wat je wel hoort, maar niet ziet.
Schrijf over iets wat je wel ziet, maar niet hoort.
Schrijf over iets wat je niet ziet, maar wel in gedachten.

Geplaatst in eigen werk, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , , , , ,

Tante in Marokko

Minder Marokkanen.
Maar waar blijft mijn tante…
Minder Marokkanen.
… met haar twee kamelen?
Minder Marokkanen.
Schiet alleen gebedjes.
Minder Marokkanen.

Varken eet ze ook niet.
Minder Marokkanen.
Cola drinkt ze zelden.
Minder Marokkanen.
Blijft niet eens logeren -

Minder Marokkanen.
gaat dan met de sneltrein…
Minder Marokkanen.
… als ze die niet mist dus…
Minder Marokkanen.
Ja, nou lees ik dat ze helemaal niet komt…
Tweet tweet.
En ik lees dat mensen, hier geboren of niet hier geboren, Marokkaan of geen Marokkaan, aangifte doen van discriminatie.
Op Twitter verschijnt ongeveer iedere vijf seconden een nieuw bericht over het onderwerp.
Nou maar hopen dat het niet overwaait.
En dat het iets goeds oplevert.

Schrijfkickstarters:
Schrijf een liedje over je tante.
Schrijf kleurrijk.
Schrijf in de hoop dat het iets goeds oplevert.

Geplaatst in eigen werk, schrijfkickstarters, schrijven | Tags:

Eva

Een tijd geleden schreef ik een stukje naar aanleiding van een afbeelding in de trein.
Ik zag er een portret in, van een man met verband om zijn hoofd.

Wat ik toen niet vertelde, was hoeveel moeite het had gekost om die afbeelding te vinden.
Ik had er namelijk eerst nog geen foto van. Die maakte ik pas later, toen ik met mijn camera weer in de juiste trein zat, in een coupé waar die afbeelding tegen de wand hing.
Tot die tijd bewaarde ik het stukje over de man met verband om zijn hoofd.

Ik had ondertussen al tevergeefs op internet gezocht naar die afbeelding in de trein.
En Eva, de virtuele juffrouw van de klantenservice van de NS, bood ook geen uitkomst.

Eva

EVA zegt: Welkom bij de klantenservice van NS. Waarmee kan ik u van dienst zijn?
U zegt: Ik ben op zoek naar een afbeelding die ik zag aan de wand van een treincoupé.
EVA zegt: Dat begreep ik even niet. Mag ik nog een keer vragen waar het over gaat?
U zegt: Kunst in de trein.
EVA zegt: Dat begreep ik niet. Mag ik nog een keer vragen waar het over gaat?
U zegt: Interieur van de trein.
EVA zegt: Dat begreep ik niet helemaal. Wilt u misschien contact opnemen met de klantenservice?
U zegt: Voorlopig niet.
EVA zegt: Ik weet hier helaas niets over. Sorry, maar ik kom er echt niet uit. Ik raad u dan ook aan om alsnog contact op te nemen met de klantenservice. Wilt u dat?
U zegt: Nee dus.
EVA zegt: Ik weet hier helaas niets over. Sorry, maar ik kom er echt niet uit. Ik raad u dan ook aan om alsnog contact op te nemen met de klantenservice. Wilt u dat?
U zegt: Nee.
EVA zegt: Ok, u wilt geen contact opnemen met de klantenservice. Waarmee kan ik u van dienst zijn?
U zegt: Met een afbeelding in de trein.
EVA zegt: Dat begreep ik niet. Wilt u me nog een keer vertellen wat u bedoelt?

Schrijfkickstarters:
Schrijf over Eva, of over een andere virtuele m/v.
Schrijf een dialoog tussen een klant en een dienstverlener.
Schrijf over de oplossing die je vond voor een door jezelf gecreëerd probleem.

Geplaatst in eigen werk, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , , , ,

Naaktlopen met je hersenen

Gisteren overleed Leo Vroman. Hij werd 98 jaar.
Ik schreef hier al eens over deze levenslustige homo universalis.

‘Het schrijven van een gedicht is in feite naaktlopen met je hersenen’ zei Leo Vroman.
Die uitspraak inspireerde Martin, een vijfdejaars leerling van de Leo Vroman Scholengemeenschap in Gouda, tot het maken van een computeranimatie.
Hij legt uitgebreid en helder uit hoe hij tot het maken van die animatie is gekomen.
Hij schrijft onder andere:

Ik vat het naaktlopen met je hersenen op als in je hersenen alle vooroordelen uitschakelen, je creativiteit inschakelen en alles van alle kanten bekijken om tot een mooi gedicht te komen.

Ik vind het een prachtige definitie van dichten.
Creativiteit en een onderzoekende houding werken samen om tot een gedicht te komen.
Kunst en wetenschap. Het lijkt ook een definitie van Leo Vroman.
En liefde moet er nog bij. Kunst, wetenschap en liefde.

Martins animatie en zijn toelichting kun je bekijken op youtube:

Geplaatst in poëzie, schrijven | Tags: , , ,

Levensverhalen (2)

In de bibliotheek Tilburg centrum is de tentoonstelling Levensverhalen nu ook te zien.

Tilburg Levensverhalen.1 Dezelfde verhalen
in een ander jasje
of beter:
in een ander kastje.

Tilburg Levensverhalen.2

De verhalen en gedichten zijn daar in ieder geval de komende drie weken te lezen.

Geplaatst in cursisten, geschiedenis, lezen, schrijven, zien | Tags: , , , , ,