Vlanglijsje

November: tijd voor verlanglijstjes. Alvast maar van iedereen want we zijn de komende tijd allemáál jarig. Alleen Sinterklaas opeens niet meer. Tot mijn surprise hoef ik het verhaal niet meer uit de doeken te doen. Zoals bij wel meer gevoelige onderwerpen kun je als ouder behoorlijk achter de feiten aanlopen.
- Ik weet het toch al.
- Oh… Wát weet je dan precies?
Nou ja, alles dus. Alleen wist ík dat dan weer niet.brooddeegpoppetje

Op mijn verlanglijstje staan kleine brooddeegdingetjes of andere kunstwerkjes die kunnen hangen. In het kleinste kamertje is al een permanente expositie ingericht van de knutselwerkjes die ik door de jaren heen van mijn kinderen gekregen heb. Ik heb alvast de kalender zo opgehangen dat er toch weer een stukje muur vrij is. (Met dat lege stuk muur op de wc hoop ik dat ze inzien dat ze me dat dus echt niet kunnen weigeren.)

Mijn dochter was nog heel jong toen ze dit prachtige verlanglijstje maakte:
meekup, lipstift, naagollak, greetzgap, veren, grosgaatzu, ringne, taw, verev, zagtliefknufohontjen
(make-up, lippenstift, nagellak, gereedschap, veren, rolschaatsen, ringen, touw, verf, zacht lief knuffelhondje)

Schrijfkickstarters:
Schrijf over een geheim.
Schrijf over een verrassing.
Schrijf over je wensen en verlangens.

Geplaatst in eigen werk, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , , , ,

Toyotootje (3)

Ach, mijn Toyotootje…Toyotootje
Drie weken geleden heeft iemand weer geprobeerd om hem open te breken, om hem te stelen dus, want er valt niets uit te halen behalve een gele hes, een spons en een raamwisser. Het slot is er aan de passagierskant uitgeboord. Verder niks. Misschien ontdekte de dief dat er een slot om de versnellingpook lag en gaf hij het op. Dan werkt dat slot in ieder geval: ik heb het erin laten zetten nadat ik hem in de haven van Antwerpen had opgehaald, dat was na de vorige, geslaagde poging tot diefstal. Nu kan de passagiersdeur niet meer van buiten geopend worden, alleen van binnenuit.
Ik laat het maar zo.

Op dinsdagavond moet ik naar Oisterwijk. Ik manoeuvreer heen en weer om mijn autootje tussen de andere auto’s uit te krijgen. Achter me staat een grotere auto behoorlijk dichtbij, en vlak voor me staat een hele grote auto op de stoep, op het kleine stukje stoep bij de poort, waar je met je fiets in en uit kan en waar je je container klaar kan zetten voor de vuilnismannen, tenminste als die auto er niet staat. Die moet blijkbaar daar staan, op die tweeënhalve meter stoep, en niet gewoon op de parkeerstrook ervoor of erachter of aan de overkant, aan beide kanten kan geparkeerd worden over de hele lengte van de straat.
Die auto kan niet naar voren rijden om eruit te komen, want daar staat een lantaarnpaal, dus hij moet wel achteruit. En daar staat regelmatig mijn autootje. Enkele maanden geleden zag ik opeens een flinke deuk middenin mijn nummerbord. Zeg maar ter hoogte van de trekhaak van die auto die op de stoep staat en alleen achteruit eruit kan rijden.
Ik beweeg op sluipsnelheid heen en weer tot ik eruit ben, en keer in de straat om in de andere richting weg te rijden. Ik kom niet ver, want een vrouw komt briesend uit een huis op me af en nu zie ik ook haar buurman voor zijn deur tjongejonge hoofdschudden.
− Nou doedde ut weer!
Ik draai mijn raampje open en vraag wat er aan de hand is.
− Ge doet ut weer! Gij rijdt tegen mijn auto aan! Ik zag um op en neer gaan!
− Nee toch? zeg ik oprecht verbaasd. (Als ik een auto geraakt had, had ik het gevoeld, denk ik met enige twijfel erachteraan. Ik zag ook niks op en neer gaan in mijn achteruitkijkspiegel. En zo bedenk ik nog een paar dingen.)
− Ja, das nou de zovveulste keer. Dè doedde altij!
− Ik heb er echt niks van gemerkt, maar ik kom even kijken, zeg ik (Altijd? Nee toch? denk ik), en ik rijd achteruit tot haar auto. Dat is blijkbaar overbodig, want ze heeft helemaal niet de neiging om haar auto te inspecteren op schade. Ik begin te vermoeden dat het probleem meer in de persoonlijke sfeer ligt; heeft ze niets tegen mij, dan toch op z’n minst tegen mijn autootje. Ze blijft met een woeste blik in haar ogen haar grieven door mijn geopende raampje naar binnen spugen.
− Wij zijn zuinig op onze auto! (Zie je wel: ze moet mijn oude Toyotootje niet!)
− U hoeft niet op zo’n toon tegen mij te praten, zeg ik. Ik heb naar u geluisterd en ik heb naar uw auto gekeken. Wat wilt u nou van mij?
− Gij moet fatsoenlijk parkeren!
(Parkeren? Ik hoor in gedachten mijn zoon zuchten als ik nog drie keer op en neer steek om hem echt netjes naast de stoeprand te zetten, al valt mijn auto in de breedte in het niet bij al die andere auto’s.)
Ik draai mijn raampje omhoog en rijd weg.

Een paar dagen later is mijn nummerbord zo verkreukeld dat ik me afvraag of het volgens de wet nog wel voldoende leesbaar is. (Het is jammer dat ik niet te hard rijd, want dan zouden ze me niet kunnen traceren als ik geflitst wordt. Of zou ik daarvoor eerst een paar keer met de achterkant tegen die trekhaak moeten gaan, zodat ook dat nummerbord in een deuk ligt?)

Schrijfkickstarters:
Schrijf in een dialect (bij voorkeur als je er beter in bent dan ik).
Schrijf over mijn en dijn.
Schrijf over je buurt.

Geplaatst in eigen werk, schrijven | Tags: , , , ,

Drie is te veel

Ik moest de hele tijd niezen en ik had ook jeuk en toen zei de dokter dat ik allergisch was en toen zei mama de poezen moeten weg we gaan een goed tehuis voor ze zoeken.
Van mij mogen Mees en Merel dan ook wel mee want die zijn behoorlijk vervelend want altijd als ik zit te spelen dan pakken ze altijd alles af, mama zegt dat komt omdat ze nog maar drie zijn. Drie is echt stom want eerst was er alleen maar ik maar nu zijn er dus drie en dat is echt te veel. Het is wel jammer van de poezen maar ja ik ben toch allergisch.

HondKatBroerZus                                           (Tilburgse Koerier, 28 augustus 2014)

Schrijfkickstarters:
Schrijf een monoloog vanuit het perspectief van een kind.
Schrijf over een probleem en bedenk een originele oplossing.
Schrijf naar aanleiding van een advertentie in het lokale sufferdje.

Geplaatst in eigen werk, schrijfkickstarters, schrijven, sufferdje | Tags: , , ,

De reünie

Over twee weken zie ik een groep middelbare-schoolvrienden weer. Er is een vijfjaarlijkse reünie voor alle oud-leerlingen van de hele school die avond, en wij hebben van tevoren met de vriendengroep afgesproken. De laatste keer dat we met z’n allen bij elkaar kwamen is tien jaar geleden.
Gisteren waren mijn neef en nicht op bezoek in Den Haag. T. leidde ons door de stad en vertelde over de geschiedenis van plekken en gebouwen. Dat deed hij ook een maand geleden toen zíjn neven en nichten op bezoek waren. De gelegenheid was toen de honderdste geboortedag van zijn vader; een nieuwe traditie die door die familie in het leven is geroepen. Als iemands vader of moeder uit die tak van de familie honderd jaar zou zijn  geworden, komen de neven en nichten bij elkaar voor een reünie.
Ik zag een keer op televisie dat twee broers elkaar na heel lange tijd voor het eerst weer zagen,  zestig jaar had ertussen gezeten. Zij behoorden tot de weinige mensen die door de Noord-Koreaanse regering geselecteerd waren om hun familie uit Zuid-Korea te mogen ontmoeten. Het was heel treurig, na een paar dagen moesten ze weer afscheid nemen en ze wisten dat het de laatste keer was.

Schrijfkickstarters:
Schrijf over een fictieve groep mensen die elkaar na jaren weer zien op een reünie.
Schrijf over een zelfverzonnen gebeurtenis die ooit op een bestaande plek gebeurde.
Schrijf vanuit het perspectief van iemand die honderd jaar is.

Geplaatst in eigen werk, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , , , , ,

Strek je nek!

Of knuffel een boom (zoals de koala).
Of gaap met je tong eruit (zoals de tijger).
Want zo worden dieren wakker, volgens kinderen uit groep 2, 3 en 4 van de Kikkenduut.
Deze kinderen uit Oisterwijk volgden vandaag allerlei creatieve workshops bij De Krekul.
Ze maakten bijvoorbeeld deze mooie poster, met hun eigen tekst en tekeningen.

Kikkenduut.1 480x640Werk in uitvoering, door:  Nanna, Wies, Merle, Robine,
Kacper, Gijs, Lynn, Fardau, Suzanne, Guusje, Loet, Jada.

Kikkenduut.2 640x480 Kikkenduut.3 500x542

Foto’s: Carolien Bouwmans                                               Klik op een foto voor een vergroting.
  
Geplaatst in workshops | Tags: , , ,

de steen op de zucht van de hond

Gisteren overleed op 91-jarige leeftijd de dichter Gerrit Kouwenaar.
Bekijk dit filmpje waarin hij zelf het gedicht in de boomgaard voorleest.

http://youtu.be/Eqdecl2cFxA

Je kunt het nog eens beluisteren, en nog eens.
Je hoort en ziet steeds meer.
De krekels en de roepende uil die meedoen.
De hoorbare ademhaling van Kouwenaar.
Ik moet erbij denken aan schilderijen van Chagall.
En aan een hond die op een steen leek.
Ik zag hem in 1994 in Serinyà, Spanje.

hond in Serinyà_cut
(Klik op de foto voor een vergroting.)
Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , ,

De eerste keer

achtbaan eerste keerWe liepen over de parkeerplaats naar de ingang van de Efteling. Ik zei tegen mijn kinderen dat het voor veel mensen die daar liepen de eerste keer in hun leven was dat ze naar de Efteling gingen. Misschien wel de enige keer.
Waarom, wij gaan toch ook vaker, zei mijn zoon.
Ja, maar wij wonen heel dichtbij, zei ik. De volgende keer gaan we op de fiets.
Het was een fijne dag en er waren bijna geen wachtrijen dus we konden in veel attracties. Ook de jongste was toe aan achtbanen. Twee jaar geleden waren we er voor het laatst en toen wilde hij daar nog niet in.
Het sprookjesbos doorkruisten we nu alleen om een snelle route van het Ruigrijk naar Villa Volta te nemen. Ik stond even stil bij de kabouter die zat te vissen. De eerste keer dat ik hem zag, was toen ik als kleuter in de Efteling was. Dat is mijn Efteling. Dat kleine vissertje.

‘s Avonds las ik voor over Lukas, een jongen die zijn kat kwijt was. Lukas ging die ochtend voor het eerst naar school maar zijn kat was nog steeds niet terug.
De kinderen moesten deze week ook weer naar school. Mijn zoon is negen, toch lees ik nog elke avond voor het slapen gaan voor, omdat het zo fijn is.

Schrijfkickstarters:
Schrijf over een eerste keer.
Schrijf over lezen en over voorlezen.
Schrijf over de betovering die je als kind beleefde.

Geplaatst in eigen werk, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , , ,

Tachtig

26 augustus. Het lijkt wel herfst. Ik moet bij mijn computerscherm weg, bewegen.
Door de stromende regen fiets ik naar de Oude Warande. Bij het bos bind ik mijn fiets aan een paal en begin te rennen. Halverwege het pad, na ongeveer 400 meter, ga ik lopen.
Er hangen niet veel bramen aan de struiken. Wel zijn er al veel paddenstoelen, met hoedjes en ook zwammen. Het pad staat vol plassen en de regen blijft stromen, alleen in de verte zie ik twee mensen onder een paraplu. Ik wandel naar het punt waar een laan recht naar het hart van het sterrenbos loopt, dat stuk ren ik weer. Mijn longen helemaal volzuigen lukt niet, mijn borstkas zet niet ver genoeg uit.
Mijn vader speelde accordeon. Hij leerde het zichzelf, als zestienjarige jongen met de dood voor ogen. Die accordeon staat nu in mijn huiskamer naast de bank. Het zuigende geluid van de blaasbalg als je hem uittrekt, dat lijkt op diep inademen. De accordeon is zwaar, hij hangt met zwarte stugleren banden aan je schouders. En ook de balg weer in elkaar duwen is zwaar, maar toch deed hij het, die jongen met zijn magere lijf. Vandaag zou hij tachtig jaar zijn geworden.accordeon.4 800x600

Schrijfkickstarters:
Schrijf over de kracht van muziek.
Schriijf over de mechaniek van een muziekinstrument.
Schrijf over de overeenkomst tussen een instrument (of apparaat) en een lichaamsdeel.

Geplaatst in eigen werk, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , , , , , , , , ,

Boe, of de stilte van stoplichten

Het was niet druk in het Haagse Bos. De bomen ruisten in de wind.
In de verte klonk verkeer, een motor, een vrachtwagen, auto’s.
Het groepje mensen dat met een camera op een statief een spel deed, was vertrokken.
Misschien was het een rollenspel, maar ook iets met aanvallende en afweerbewegingen.

Af en toe kwam er een hardloper langs, meestal een jonge vrouw, soms een man.
Die hardlopers waren bezig met shirtjes glad trekken en om zich heen kijken, dat verbaasde me. Meestal kijken hardlopers recht voor zich uit en zijn ze nergens anders mee bezig dan met lopen, met cadans. En dat is iets waar je op een gegeven moment ook niet meer mee bezig hoeft te zijn, die is er gewoon, cadans. Dan kunnen er mooie dingen ontstaan, nieuwe ideeën, maar dat gebeurt vanbinnen, niet buiten je.

Ik hoorde hoge gilletjes, de kinderen gingen verderop met de kabelbaan. Vlak langs de baan lag een grote plas water van de regen. Ze zaten met z’n tweeën op de ronde schijf, samen waren ze zo zwaar dat ze over de grond sleepten, en door het water.

Ik keek twee meiden na die net daarvoor nog door het gras tijgerden, zo zag het er van een afstand uit, of misschien waren ze aan het opdrukken. Ze liepen langs de vijver het bos in. Even was het doodstil. Geen ruisende bomen, zelfs geen auto’s in de verte. De stoplichten stonden zeker op rood. Toen begonnen de bomen weer te ruisen, de auto’s weer te rijden, de kinderen weer te gillen.

Voor mijn voeten liepen mieren over de grond. Mieren maken geen geluid. Ik ging op het bankje liggen met mijn ogen dicht. Mijn kinderen beslopen me van achteren. Ik hoorde een takje breken in de bosjes, opende mijn ogen en toen riepen ze Boe! en hingen ze boven me. Ik schrok toch.

Schrijfkickstarters:
Schrijf over wat zich voortbeweegt zonder (hoorbaar) geluid.
Schrijf over wat geluid maakt door iets anders.
Schrijf over bewegingen die iemand maakt.

Geplaatst in eigen werk, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , , ,

Schrijven in de zomer

Als je graag schrijft, schrijf dan ook in de zomer!
Laat je door je vakantie niet tegenhouden. Schrijven kun je altijd en overal.
Je hebt alleen pen en papier nodig, desnoods een kassabon of een bierviltje.
Maar handiger is het om een klein boekje bij je te hebben. Voor een paar dubbeltjes koop je bij de zogenaamde discount warenhuizen kleine notitieboekjes, zelfs in zakformaat.

Schrijfkickstarters:
Schrijf over wat je voelt op je huid, op je tong, onder je voeten.
Schrijf op verschillende plekken: in een bos, op een station, op een terras.
Schrijf over jezelf, in de zomer, op een bepaalde plaats en tijd — beschrijf dat ene moment.

 

ZELFPORTRET  (Ik op 4 juli 2011 rond kwart voor zeven)

Ik zweeg over de schittering
van zonlicht
op de bolle zeerug

Als een natte vingertop
tussen chocoladehageltjes
likte ik je woorden op

Ik smolt op het terras van Pier 32

 

Tip: Lees veel goede boeken!

flickr foto: Book Worm, Craig Sunter (CC BY-ND 2.0)

(ZELFPORTRET © Hennie van Lare)
Geplaatst in eigen werk, lezen, poëzie, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , , , ,