Ei variaties

We fietsten van Den Haag naar Leiden langs de Vliet. Het water stond hoog tegen de boord, kabbelde rustig, maar als er een boot langs voer klotsten de aanrollende golven harder tegen de oever. Een meerkoet stond op de rand in het gras met zijn grote lobbige poten, hij keek naar het water en wachtte tot de boot voorbij was.
Aan de andere kant van de dijk zag ik een fazant, een mannetje, en kilometers verder een mannetje en een vrouwtje. In de weilanden foerageerden nijlganzen, er liep een kievit tussendoor en in de bocht van een sloot zat een grote blauwe reiger.

Op de terugweg zat de reiger er nog. Er vloog een kievit heel mooi door de lucht, hij buitelde. Nijlganzen waren nu overal, ook langs de oever van de Vliet waar de meerkoeten in dobberden. De fazanten zaten op ongeveer dezelfde plekken als eerst. Een vader met zijn dochter was van de fiets gestapt om er een foto van te maken. Ik had mijn camera ook bij me, maar haalde hem de hele tocht niet uit de tas. Zelfs niet voor de ooievaar op het nest op de hoge paal die midden in een weiland stond. Ik herinnerde me dat toen ik twaalf was, in een programma van school-tv verteld werd dat er nog maar tien ooievaarsparen in heel Nederland waren. Dat vertelde ik T. terwijl we naar huis fietsten.

Thuis werkte ik verder aan een workshop voor bibliotheekmedewerkers. Wie donderdag meedoet met die workshop gaat een gedicht bij het nieuws schrijven.  Dat dat leuk kan zijn, lees je in De eerste ei variaties van K. Michel.

© foto’s: Hennie van Lare
Geplaatst in eigen werk, poëzie, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , , , , , ,

Horen, zien en sms’en

Er zaten twee vrouwen uit Noord-Holland in de trein, ze reisden naar het zuiden. Een van de twee vertelde dat ze naar iemand had gebeld die de telefoon opnam in Rome. Ze was tijdens dat gesprek iets vergeten te vragen. ‘Dan bellen we toch nog even’, zei de andere vrouw. ‘Dan moeten we helemaal naar Rome bellen!’, reageerde de eerste verontwaardigd. De ander praatte verder over de tussenstops tijdens de reis, de wachttijden en of ze tijd hadden om ergens koffie te halen. Haar reisgenote zei dat ze aan een kant bijna niks hoorde, en dat ze vanochtend met de wekker moest opstaan. Toen ze wakker werd hoorde ze een heel zachte piep, ze dacht: wat hoor ik nou, want ze sliep altijd op haar goede oor.
De trein reed over het Hollandsch Diep en aan de overkant stond een fazant tegen de helling van de dijk. Hij strekte zijn hals, hij hoorde iets. De trein reed door, aan de andere kant van de dijk liepen een man en een vrouw over een pad omhoog. Ze waren vlakbij elkaar, de mensen en de fazant, maar ze zagen elkaar niet.
Ik sms’te T. dat ik een boek had laten liggen, op het stapeltje op het bijzettafeltje naast de bank.

Schrijfkickstarters:
Schrijf over iets wat je wel hoort, maar niet ziet.
Schrijf over iets wat je wel ziet, maar niet hoort.
Schrijf over iets wat je niet ziet, maar wel in gedachten.

Geplaatst in eigen werk, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , , , , ,

Tante in Marokko

Minder Marokkanen.
Maar waar blijft mijn tante…
Minder Marokkanen.
… met haar twee kamelen?
Minder Marokkanen.
Schiet alleen gebedjes.
Minder Marokkanen.

Varken eet ze ook niet.
Minder Marokkanen.
Cola drinkt ze zelden.
Minder Marokkanen.
Blijft niet eens logeren -

Minder Marokkanen.
gaat dan met de sneltrein…
Minder Marokkanen.
… als ze die niet mist dus…
Minder Marokkanen.
Ja, nou lees ik dat ze helemaal niet komt…
Tweet tweet.
En ik lees dat mensen, hier geboren of niet hier geboren, Marokkaan of geen Marokkaan, aangifte doen van discriminatie.
Op Twitter verschijnt ongeveer iedere vijf seconden een nieuw bericht over het onderwerp.
Nou maar hopen dat het niet overwaait.
En dat het iets goeds oplevert.

Schrijfkickstarters:
Schrijf een liedje over je tante.
Schrijf kleurrijk.
Schrijf in de hoop dat het iets goeds oplevert.

Geplaatst in eigen werk, schrijfkickstarters, schrijven | Tags:

Eva

Een tijd geleden schreef ik een stukje naar aanleiding van een afbeelding in de trein.
Ik zag er een portret in, van een man met verband om zijn hoofd.

Wat ik toen niet vertelde, was hoeveel moeite het had gekost om die afbeelding te vinden.
Ik had er namelijk eerst nog geen foto van. Die maakte ik pas later, toen ik met mijn camera weer in de juiste trein zat, in een coupé waar die afbeelding tegen de wand hing.
Tot die tijd bewaarde ik het stukje over de man met verband om zijn hoofd.

Ik had ondertussen al tevergeefs op internet gezocht naar die afbeelding in de trein.
En Eva, de virtuele juffrouw van de klantenservice van de NS, bood ook geen uitkomst.

Eva

EVA zegt: Welkom bij de klantenservice van NS. Waarmee kan ik u van dienst zijn?
U zegt: Ik ben op zoek naar een afbeelding die ik zag aan de wand van een treincoupé.
EVA zegt: Dat begreep ik even niet. Mag ik nog een keer vragen waar het over gaat?
U zegt: Kunst in de trein.
EVA zegt: Dat begreep ik niet. Mag ik nog een keer vragen waar het over gaat?
U zegt: Interieur van de trein.
EVA zegt: Dat begreep ik niet helemaal. Wilt u misschien contact opnemen met de klantenservice?
U zegt: Voorlopig niet.
EVA zegt: Ik weet hier helaas niets over. Sorry, maar ik kom er echt niet uit. Ik raad u dan ook aan om alsnog contact op te nemen met de klantenservice. Wilt u dat?
U zegt: Nee dus.
EVA zegt: Ik weet hier helaas niets over. Sorry, maar ik kom er echt niet uit. Ik raad u dan ook aan om alsnog contact op te nemen met de klantenservice. Wilt u dat?
U zegt: Nee.
EVA zegt: Ok, u wilt geen contact opnemen met de klantenservice. Waarmee kan ik u van dienst zijn?
U zegt: Met een afbeelding in de trein.
EVA zegt: Dat begreep ik niet. Wilt u me nog een keer vertellen wat u bedoelt?

Schrijfkickstarters:
Schrijf over Eva, of over een andere virtuele m/v.
Schrijf een dialoog tussen een klant en een dienstverlener.
Schrijf over de oplossing die je vond voor een door jezelf gecreëerd probleem.

Geplaatst in eigen werk, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , , , ,

Naaktlopen met je hersenen

Gisteren overleed Leo Vroman. Hij werd 98 jaar.
Ik schreef hier al eens over deze levenslustige homo universalis.

‘Het schrijven van een gedicht is in feite naaktlopen met je hersenen’ zei Leo Vroman.
Die uitspraak inspireerde Martin, een vijfdejaars leerling van de Leo Vroman Scholengemeenschap in Gouda, tot het maken van een computeranimatie.
Hij legt uitgebreid en helder uit hoe hij tot het maken van die animatie is gekomen.
Hij schrijft onder andere:

Ik vat het naaktlopen met je hersenen op als in je hersenen alle vooroordelen uitschakelen, je creativiteit inschakelen en alles van alle kanten bekijken om tot een mooi gedicht te komen.

Ik vind het een prachtige definitie van dichten.
Creativiteit en een onderzoekende houding werken samen om tot een gedicht te komen.
Kunst en wetenschap. Het lijkt ook een definitie van Leo Vroman.
En liefde moet er nog bij. Kunst, wetenschap en liefde.

Martins animatie en zijn toelichting kun je bekijken op youtube:

Geplaatst in poëzie, schrijven | Tags: , , ,

Levensverhalen (2)

In de bibliotheek Tilburg centrum is de tentoonstelling Levensverhalen nu ook te zien.

Tilburg Levensverhalen.1 Dezelfde verhalen
in een ander jasje
of beter:
in een ander kastje.

Tilburg Levensverhalen.2

De verhalen en gedichten zijn daar in ieder geval de komende drie weken te lezen.

Geplaatst in cursisten, geschiedenis, lezen, schrijven, zien | Tags: , , , , ,

Levensverhalen (1)

In het Kunstencentrum Waalwijk is op dit moment een bijzondere tentoonstelling te zien.
In een vitrine zijn fragmenten van autobiografische verhalen en gedichten te lezen. De wonderlijke verhalen, humoristische anekdotes en prachtige gedichten zijn geschreven door deelnemers aan een cursus Levensverhalen.
Deze selectie, uit teksten van bij elkaar drie cursussen, geeft een mooi beeld van de verschillende onderwerpen die aan bod komen bij de cursus.
Het lezen van die verhaalfragmenten is erg de moeite waard!
De expositie is bovendien verlevendigd met illustratief beeldmateriaal en objecten.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De tentoonstelling is tot 18 februari te bezichtigen in de hal van het Kunstencentrum.

Wil je ook meedoen met een cursus Levensverhalen schrijven?
Er is nog plaats in Tilburg en Waalwijk!

Geplaatst in cursisten, geschiedenis, lezen, schrijven, zien | Tags: , , , ,

liefde moet echt
het moet dan wel jaren duren, als het kan
liefde kan zoveel zijn kan liefde echt wel zoveel zijn?
als het moet, dan kan liefde jaren duren als het wel jaren duren kan
dan moet het echt zoveel liefde zijn 
kan het wel zoveel jaren duren?
zoveel liefde wel
als zoveel liefde kan

dan moet zoveel liefde echt moet liefde dan
als het wel zoveel jaren duren kan
echt zijn? het kan jaren duren
als liefde echt zoveel moet zijn
dan wel liefde moet zoveel zijn als echt
het kan dan wel jaren duren dan duren jaren
echt zoveel jaren
het moet, het kan echt, het moet wel liefde zijn als… liefde
het kan echt zijn
het kan dan wel jaren duren
het kan zoveel zijn als moet,
zoveel
liefde moet wel jaren duren
als het kan
het moet wel echt liefde zijn dan

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Wordles“, vrij naar de eerste regels van Liefde van later.
Oorspronkelijke tekst & muziek: Jacques Brel / Vertaling: Lennaert Nijgh

Geplaatst in eigen werk, schrijven | Tags: , , ,

No!

Lang voor Bloem schreef de Engelse dichter Thomas Hood (1799-1845) er al over:

NOVEMBER

No sun – no moon!
No morn – no noon!
No dawn – no dusk – no proper time of day –
No sky – no earthly view –
No distance looking blue –

No road – no street! –
No “t’other side the way” –
No end to any Row –
No indications where the Crescents go –

No top to any steeple –
No recognitions of familiar people –
No courtesies for showing ‘em –
No knowing ‘em!

No mail – no post –
No news from any foreign coast –
No park – no ring – no afternoon gentility –
No company- no nobility –

No warmth, no cheerfulness, no healthful ease,
No comfortable feel in any member –
No shade, no shine, no butterflies, no bees,
No fruits, no flowers, no leaves, no birds,
November!

Ondanks de mistroostigheid, de kilheid en de kaalheid van november, heeft dit gedicht toch iets vrolijks. Dat zit ‘m onder andere in de overdrijving bij de opsomming van alles wat er níet is. De alternatieve titel van het gedicht is No! Als je het zou vertalen, valt de clou helaas in het water.

En net als De Dijk, heeft ook Tom Waits een lied gemaakt over november.
Zou hij het gedicht van Thomas Hood gelezen hebben? De eerste regels gaan zo:

No shadow
No stars
No moon
No cars
November

Schrijfkickstarters:
Schrijf luchtig en lichthartig over iets treurigs.
Schrijf zwartgallig over iets dat zo erg niet is (luister naar Tom Waits hoe je dat doet).
Speel met taal.

Geplaatst in poëzie, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , , , , , ,

Altijd november

November

Het regent en het is november:
Weer keert het najaar en belaagt
Het hart, dat droef, maar steeds gewender,
Zijn heimelijke pijnen draagt.

En in de kamer, waar gelaten
Het daaglijks leven wordt verricht,
Schijnt uit de troosteloze straten
Een ongekleurd namiddaglicht.

De jaren gaan zoals zij gingen,
Er is allengs geen onderscheid
Meer tussen dove erinneringen
En wat geleefd wordt en verbeid.

Verloren zijn de prille wegen
Om te ontkomen aan den tijd;
Altijd november, altijd regen,
Altijd dit lege hart, altijd.

J.C. Bloem
Uit: Het verlangen, 1921
Opgenomen in ‘Verzamelde gedichten’
1965, Athenaeum – Polak & Van Gennep
 

Voor de Boekenweek van 1994 werden zestien Nederlandse gedichten door verschillende artiesten op muziek gezet. De Dijk zette dit treurige gedicht van J.C. Bloem op muziek:

Huub van der Lubbe schreef zelf de tekst van nóg een Novemberlied dat De Dijk opnam.

Schrijfkickstarters:
Schrijf over een maand.
Schrijf over tijd.
Schrijf over wat je verbeidt (verwacht, of afwacht).

Geplaatst in lezen, poëzie, schrijfkickstarters, schrijven | Tags: , , , , , ,